Döviz kuru çapası stratejisinin neden olduğu şeffaşık ve hedefe bağlılık sorunları- nın çözümünde kullanılan bir diğer yol, dolarizasyon adı verilen uygulamadır. Dolarizasyon, ülkedeki yerli para biriminin yerine, resmi olarak güçlü bir para biriminin (ABD doları ve euro gibi) kullanılmasıdır. Aslında dolarizasyon uygulaması,para kurulunun sağladığından daha fazla ve daha güçlü şekilde hedefe bağlılık getiren sabit kur sisteminden başka bir şey değildir. Para kurulu uygulamasında, yerli paranın sabit tutulan değerinin değiştirilebilmesi olanağı tanınarak, para kurulu aşılabilir. Ancak, dolarizasyon uygulamasında bu değer değişikliği mümkün değildir. Zira, yerli para yerine, resmi olarak ABD doları kullanılan bir ülkeyi düşünürsek, 1 dolar ABD’de de 1 dolarlık bir değerdir, söz konusu ülkede de 1 dolarlık bir değeri ifade etmektedir. Son dönemde (Mart 2000) küçük bir Latin Amerika ülkesi olan Ekvator’da yerli para biriminin yerine ABD dolarının kullanımı resmen kabul edilmiştir.
Dolarizasyon uygulamasının en önemli avantajı, artık yerli para diye bir kavram kalmadığı için spekülatif atak olasılığının tamamen ortadan kalkmasıdır. Ancak döviz çapası uygulamasının getirdiği dezavantajların diğerleri (bağımsız bir para politikası izlenememesi, ülkenin dış şoklara açık hale gelmesi ve merkez bankasının likitidenin son kaynağı olma fonksiyonunu yitirmesi) dolarizasyon uygulamasında da söz konusudur. Dolarizasyon uygulamasının diğer stratejilerde olmayan bir dezavantajı ndan daha söz etmek gerekir. Ülkede dolarizasyon uygulamasıyla yerli para birimi kavramı ortadan kalktığı için, devletin para yaratma yoluyla elde ettiği senyoraj geliri de ortadan kalkmaktadır. Gelişmekte olan ülkeler açısından bu durum, önemli bir gelir kaybı anlamına gelmekte ve bunu ikame edecek yeni gelir kaynaklarının bulunabilmesi de oldukça güç görünmektedir.