1990’ların başından itibaren bazı merkez bankaları, para politikasına yön veren temel gösterge olarak, sayısal enşasyon hedeşerini uygulamaya koymuşlardır. Sözü edilen bu hedeşerin, fiyat istikrarının sağlanması ve sürdürülmesinde merkez bankası na yardımcı ve yol gösterici olacağı düşünülmektedir. Kimi ülkelerde sözü edilen bu hedeşer, enşasyonun zaman içerisindeki seyri bağlamında ele alınırken, kimi ülkelerde enşasyonun belirli bir aralıkta seyretmesi bağlamında uygulanmaktadı r. Hedeşenen enşasyon ölçütü, ülkeden ülkeye değişirken, genellikle tercih edilen ölçüt, tüketici fiyat indeksi ya da perakende fiyatlar indeksi gibi geniş anlamlı bir enşasyon ölçütü olmaktadır.
Enflasyon hedeflemesi, en azından teorik anlamda, yürütülmesi oldukça kolay bir stratejidir. Merkez bankası enşasyonun gelecekteki seyrini tahmin eder, enşasyona ilişkin bu tahmini değer, hedeşenen enşasyon oranı (merkez bankası ya da hükümet tarafından ekonomi için uygun olduğuna inanılan enşasyon oranı) ile karşılaştırılır, tahmin edilen enşasyon oranıyla hedeşenen enşasyon oranı arasındaki fark, para politikasının hangi yönde ve ne ölçüde değiştirileceğini belirler. Enflasyon hedeflemesi uygulayan ülkeler, merkez bankaları tarafından takip edilen geleneksel yöntemlerle karşılaştırıldığında, para politikası nın düzenlenmesinde ve performansında iyileşmeler sağlanacağına inanmaktadı rlar. Bu nedenle enflasyon hedeflemesi, son yıllarda para politikası literatüründe yoğun olarak incelenen bir gelişme niteliğindedir.